Wyhoduj sobie dom

Wyhoduj sobie dom

Wyobraź sobie dom o następujących cechach: rośnie, buduje i naprawia się sam; zmienia się wraz z porami roku; wykorzystuje siły natury i jest w harmonii ze swoim otoczeniem; sprzyja bioróżnorodności i naturalnej równowadze; jest tani i nie wymaga znacznej siły roboczej ani materiałów przemysłowych; nie emituje dwutlenku węgla i nie generuje odpadów; powraca do natury, gdy nie jest już używany; umożliwia zrównoważony i trwały rozwój ludzkości. Brzmi nieprawdopodobnie?

Taki dom jest nie tylko możliwy do zrealizowania, ale także racjonalny i korzystny z punktu widzenia ekonomicznego i środowiskowego.

Żywa architektura

Żywa architektura jest definiowana jako wykorzystanie sił i możliwości, jakie dają naturalne organizmy żywe, do pomocy i budowy tanich i zrównoważonych konstrukcji. Żywa architektura nie jest pojęciem nowym, gdyż jest stosowana od stuleci. Pierwszymi popularnymi przykładami żywej architektury są np. mosty w całej Azji. W Japonii, w dolinie rzeki Iya, zbudowano trzy mosty z pnączy, które wykorzystują wytrzymałość i właściwości Wisteria foribunda (glicynii kwiecistej) do podtrzymywania płyt mostów o długości do 43 m. Podobne mosty można znaleźć w Indonezji – most Jembatan Akar i Indiach – mosty Rangthylliang i Umshiang.

Obecnie na całym świecie uprawia się wiele „domków na drzewie”. Takie domy wykorzystują żywe drzewa jako strukturę, ale używają materiałów przemysłowych do budowy przestrzeni mieszkalnej: ta praktyka jest pierwszym krokiem w kierunku prawdziwej „żywej architektury”.

Rodzinny dom mieszkalny składa się z dwóch części o dwóch różnych funkcjach. Jedną z nich jest konstrukcja, czyli część, która umożliwia domowi przeciwstawienie się oddziaływaniom środowiska, jak również własnemu obciążeniu. Druga to powłoka, która tworzy zamkniętą osłonę, chroniącą jej mieszkańców głównie przed wiatrem, chłodem i dzikimi zwierzętami. Natura oferuje wiele ciekawych sposobów na stworzenie tych dwóch elementów, m.in.

  • sztuczne uformowanie drzewa – za pomocą struktury przemysłowej (liny, śruby, kable) prowadzi się drzewa, aby rozwijały się zgodnie z pożądanym kształtem i w ten sposób uzyskuje się pożądaną strukturę, drzewo może rosnąć z powodzeniem przy użyciu inokulacji: proces ten jest naturalny i pozwala na łączenie się dwóch gałęzi z tego samego lub różnych drzew,

  • wypełnienie konstrukcji proponuje się z grzybni ze względu na to, że składa się z cienkich filmów biegnących bez określonego kierunku, może mieć charakter stały i izolacyjny. Grzybnia jest wysoce i szybko odnawialnym zasobem, jest całkowicie naturalna i może rosnąć na dowolnym kształcie; niektóre gatunki są bardzo trwałe i oferują dobra reakcja na ogień.

 

Jak powstaje żywy dom?

Stopniowe formowanie drzew jest techniką czasochłonną, ale pozwala na wytworzenie struktury do przyczepiania się płatów grzybni. Podłoże (najlepiej trociny) powinno zostać zagrzybione przez Ganoderma applanatum, aby uzyskać jak największą ilość skolonizowanego podłoża. W międzyczasie należy przygotować arkusze kartonu, aby uzyskać pożądany kształt powłoki. W arkuszach powinny być wykonane otwory do umieszczenia drzwi i okien. Arkusze te mogą być nasączane płynną skrobią w celu pobudzenia wzrostu grzybni. Następnie arkusze należy wysterylizować, zaszczepić skolonizowanym podłożem, umieścić na konstrukcji drzewa i przykryć plastikową płachtą, aby zapobiec wysychaniu podczas wzrostu grzybni. Drzwi i okna powinny być również umieszczone w tym czasie i utrzymywane przez podpory tak długo, jak długo trwa wzrost grzybni. Po zasiedleniu przez grzybnię całej struktury należy ją wysuszyć na wolnym powietrzu lub przy użyciu systemu nawiewu gorącego powietrza. Na koniec należy zzewnątrz nałożyć powłokę, taką jak smoła sosnowa, aby zapobiec nadmiernemu zagrzybieniu i atakom owadów.

Architektura przyszłości?

Żywy dom wpisuje się w idee zrównoważonego rozwoju, który umożliwia ludziom budowanie tanich i zrównoważonych domów przy jednoczesnym zapobieganiu niszczeniu przyrody i emisji odpadów. Rozwój żywej architektury będzie odgrywał znaczącą rolę w przejściu do harmonijnego świata, w którym budownictwo szanuje naturę i ludzi. Jednak żywa architektura powinna być stosowana w połączeniu z architekturą tradycyjną, ponieważ całkowicie żywy dom wymaga jeszcze prototypów i eksperymentów, aby był ekonomicznie opłacalny. W przyszłości liczba osób podzielających tę wizję będzie szybko rosła wraz z badaniami i żyjącymi budynkami, aż żyjąca architektura stanie się główną architekturą przyszłości.

 

źródło https://www.researchgate.net/publication/318776400_Using_nature_in_architecture_Building_a_living_house_with_mycelium_and_trees

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.